Raport CPK 2026 – analiza infrastruktury lotniczej Centralnego Portu Komunikacyjnego (Port Polska)

Projekt znajduje się w ostatniej fazie przygotowawczej. Rozpoczęcie pierwszej dużej fazy prac budowlanych, czyli palowania pod terminal, planowane jest na jesień 2026 roku, co oznacza około 2-letnie opóźnienie w stosunku do pierwotnych założeń. Spółka Centralny Port Komunikacyjny w grudniu 2025 roku przekroczyła kluczowy próg – uzyskała nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji lokalizacyjnej od wojewody mazowieckiego Mariusza Frankowskiego. Ten krok prawny znosi automatyczny skutek wstrzymujący (suspensywny) odwołań i otwiera drogę do faktycznego rozpoczęcia budowy.

Zgodnie z planami, Centralny Port Komunikacyjny ma znajdować się na zachód od Warszawy, na terenie 9 gmin: Baranów, Grodzisk Mazowiecki i Jaktorów (pow. grodziski), Nowa Sucha i Teresin (pow. sochaczewski), Błonie (pow. warszawski zachodni) oraz Radziejowice, Wiskitki i Żyrardów (pow. żyrardowski), z czego w minimalnym zakresie dla Błonia (łącznica węzła kolejowego), Nowej Suchej (przełożenie linii wysokiego napięcia), Radziejowic (łącznica węzła kolejowego i bocznica kolejowa) i Żyrardowa (łącznica węzła kolejowego).

Projekt budowlany terminala pasażerskiego został odebrany w sierpniu 2025 roku. Przekazane przez konsorcjum Foster + Partners i Buro Happold dokumenty obejmują:

– 6 250 rysunków projektowych (dla porównania: Terminal 5 na Heathrow wymagał około 4 800 rysunków)
– Ponad 50 raportów technicznych dotyczących konstrukcji, instalacji, bezpieczeństwa
– Specyfikacje techniczne dla wszystkich systemów budynkowych

Według prezesa spółki CPK, dr Filipa Czernickiego: „Otrzymaliśmy od projektanta dokumentację budowlaną. W tej chwili trwa drobiazgowa weryfikacja dokumentacji„. Proces weryfikacji obejmuje zgodność z polskimi normami budowlanymi, optymalizację kosztową oraz dostosowanie do aktualnych wytycznych dotyczących zrównoważonego rozwoju.

Stan na połowę 2026 roku:

– Program Dobrowolnych Nabyć (PDN) został zakończony.
– Nabyte działki: 2526.
– Powierzchnia nabyta w ramach PDN: ponad 2500 hektarów.
– Udział procentowy: Właściciele działek stanowiących blisko 90% powierzchni objętej inwestycją przystąpili do programu.

Tak wysoki odsetek to wyjątek w skali europejskiej. Dla porównania – przy budowie trzeciego pasa startowego na Heathrow planowane były przymusowe wywłaszczenia około 700 nieruchomości, co spotkało się z masowymi protestami.

Główne drogi kołowania (Taxiways):

– 10 dróg szybkich (high-speed taxiways, kąt 30°) dla szybkiego opuszczania pasa po lądowaniu
– 6 dróg prostopadłych łączących pas północny z południowym przez strefę midfield
– Szerokość dróg poprzecznych: 23–38 m (w zależności od kategorii ruchu)

Port Polska ma szansę na najkrótsze czasy kołowania w Europie dzięki:

– Prostej geometrii (midfield, bez organicznej rozbudowy)
– Szerokości dróg (44 m dla największych samolotów)
– Brakowi „wąskich gardeł” (wszystko projektowane od zera)

Głównymi projektantami są dwa z najbardziej renomowanych biur architektonicznych na świecie: Foster + Partners oraz Buro Happold – oba z Wielkiej Brytanii.

Do ich zakresu prac należy projekt budowlany terminala pasażerskiego, dworca kolejowego i węzła przesiadkowego. Kontrakt opiewa na wartość 696 milionów złotych netto (około 150 milionów euro).

Portfolio lotnicze Foster + Partners (wybrane projekty):

DAR (Dar Al-Handasah – Sidara Group)

Firma: DAR z grupy Sidara, siedziba w Dubaju (UAE)
Rola: Master Civil Engineer (MCE) – projektant główny wszystkich elementów „twardej” infrastruktury
Zakres: pasy startowe, drogi kołowania, płyty postojowe, drogi przylotniskowe, infrastruktura techniczna

DAR  – jedna z największych firm inżynierskich na świecie:

– Założenie: 1956, Bejrut, Liban
– Obecnie: część grupy Sidara (po fuzji 2024)
– Pracownicy: ponad 20 000 w 65 krajach
– Przychody: ~2,5 miliarda dolarów rocznie

Portfolio lotnicze DAR:

1. Dubai Al Maktoum International Airport (DWC)

– Docelowa przepustowość: 160 milionów pasażerów (największe lotnisko na świecie po zakończeniu rozbudowy)
– DAR: projektant dróg startowych, dróg kołowania, systemów odwodnienia

2. Muscat International Airport, Oman

– Otwarcie: 2018
– Przepustowość: 20 milionów pasażerów rocznie
– DAR: projektant główny (terminal, pasy, infrastruktura)

3. Jeddah King Abdulaziz International Airport, Arabia Saudyjska

– DAR: rozbudowa systemu pasów startowych i infrastruktury technicznej

4. Cairo International Airport – Terminal 2, Egipt

– DAR: modernizacja infrastruktury

W przypadku Port Polska, DAR kończy obecnie prace nad dokumentacją szczegółową dróg startowych, dróg kołowania i płyt postojowych. Według źródeł spółki CPK, firma jest „na etapie wprowadzania zmian wynikających z aktualizacji parametrów infrastruktury” – co sugeruje możliwość dostosowywania projektu do zmieniających się wymogów lub optymalizację kosztową.

JSK Architekci

– Wysokość planowana: do 105 metrów (sala operacyjna kontrolerów na wysokości ~90 m nad płytą lotniska)
– Najwyższa wieża kontroli ruchu lotniczego w Polsce (dla porównania: Katowice Airport – 46 m, Warszawa Chopina – 43 m)
– Kontrola: jednoczesny nadzór nad oboma pasami startowymi, strefą midfield, strefą cargo
– Technologia: systemy radarowe MSSR (Monopulse Secondary Surveillance Radar) z trybem Mode S, ADS-B, A-SMGCS (Advanced Surface Movement Guidance and Control System) dla kontroli ruchu naziemnego

– Firma: JSK Architekci, Warszawa, Polska
– Współzałożyciele: Zbigniew Pszczulny i Mariusz Rutz
– Specjalizacja: architektura lotniskowa, obiekty sportowe

Portfolio JSK Architekci w lotnictwie:

1. Terminal 2, Port Lotniczy Gdańsk im. Lecha Wałęsy

– Otwarcie: 2012
– Przepustowość: 7 milionów pasażerów rocznie
– Powierzchnia: 35 000 m²
– Nagrody: Prime Property Prize 2012

2. Terminal Pasażerski, Port Lotniczy Wrocław-Strachowice

– Otwarcie: 2012
– Przepustowość: 3,5 miliona pasażerów rocznie
– Powierzchnia: 21 000 m²

3. Pirs zachodni Terminalu 1, Lotnisko Monachium (współpraca z Koch + Partner Architekten)

– Otwarcie: 2016
– Dodatkowe stanowiska: 12 kontaktowych

4. Stadion Narodowy w Warszawie

– Otwarcie: 2012
– Pojemność: 58 580 miejsc
– Obiekt wielofunkcyjny (piłka nożna, koncerty, wydarzenia)

Struktura terminala – koncepcja „tkanej formy”

Terminal pasażerski Port Polska zaprojektowano jako budynek o powierzchni 450 000 m² z możliwością obsługi 11 000 pasażerów na godzinę w pierwszym etapie.

Terminal jest zorganizowany na trzech kondygnacjach funkcjonalnych, z wyraźnym rozdziałem strumieni pasażerskich.

– Poziom +2 (Odloty) – odprawa, kontrola bezpieczeństwa, strefa Schengen
– Poziom +1 (Transfery i Non-Schengen) – centra przesiadkowe, kontrola paszportowa, odloty i przyloty międzykontynentalne
– Poziom 0 (Przyloty) – karuzele bagażowe, hala przylotów, bramki autobusowe

Najwyższy poziom obsługuje cały strumień pasażerów odlatujących: od odprawy przez kontrolę bezpieczeństwa po wejście do strefy zastrzeżonej.

Odprawa biletowo-bagażowa:

– 140 stanowisk check-in w pierwszej fazie
– Możliwość rozbudowy do 170 stanowisk (dodatkowa wyspa check-in)
– Technologia: 70% stanowisk to kioski samoobsługowe (self-service kiosk), 30% tradycyjne okienka

Kontrola bezpieczeństwa:

– 40 linii kontroli z technologią CT (Computed Tomography) skanerów bagażu podręcznego
– Skanery CT nie wymagają wyjmowania laptopów i płynów z bagażu
– Przepustowość: 250 pasażerów na godzinę na jedną linię
– Łączna przepustowość kontroli: 10 000 pasażerów na godzinę

Serce hubu przesiadkowego – poziom minimalizuje czas połączenia między lotem przylatującym a odlatującym do 35–45 minut.

Centra transferowe (Schengen ↔ Non-Schengen):

– Automatyczny transfer bagażu – pasażer nie musi odbierać walizki przy przesiadce
– Cel: czas przesiadki poniżej 45 minut (docelowo 35 minut w ramach jednego sojuszu)

Kontrola paszportowa (strefa Non-Schengen):

– 60 stanowisk automatycznych e-gates z rozpoznawaniem biometrycznym
– 20 stanowisk tradycyjnych (dla posiadaczy paszportów niebiometrycznych)

Strefa Non-Schengen: przyloty i odloty (połączenia międzykontynentalne)

Poziom przyziemny organizuje odbiór bagażu, wyprowadzenie pasażerów do strefy ogólnodostępnej oraz obsługę przylotów z samolotów parkujących na stanowiskach zdalnych.

Hala odbioru bagażu:

– 18 karuzel bagażowych (po 3 na każdy pirs, opcjonalnie +6 w kolejnych etapach)
– Cel: pierwszy bagaż na karuzeli w czasie poniżej 12 minut od lądowania
– Dla porównania: Lotnisko Chopina osiąga średnio 20 minut

Bramki autobusowe dla stanowisk zdalnych:

– 30 stanowisk autobusowych łącznie
– 15 stanowisk w strefie Schengen
– 15 stanowisk w strefie Non-Schengen

Terminal obsłuży 72 stanowiska kontaktowe, rozłożone na 3 pirsy w pierwszej kolejności realizacji, z rezerwą na kolejne 2 pirsy.

Pirsy realizowane w pierwszej kolejności (oddanie 2032):

– Pirs B (północny) – loty długodystansowe Non-Schengen, 16 stanowisk kontaktowych, w tym 4 dla A380/B747, długość ok. 600 m,
– Pirs C (centralny) – elastyczny Schengen/Non-Schengen, 17 stanowisk kontaktowych, długość ok. 500 m
– Pirs D (centralny) – elastyczny Schengen/Non-Schengen, 17 stanowisk kontaktowych, długość ok. 500 m

Pirs planowany w kolejnym etapie (po 2035):

– Pirs E (południowy) – dokumentacja gotowa, 12 dodatkowych stanowisk, +18 000 m² terminala

Rezerwy rozwojowe (po 2045):

– Pirs A – kierunek północno-wschodni
– Pirs F – kierunek południowo-wschodni

18 spośród 50 stanowisk kontaktowych to stanowiska typu MARS (Multiple Aircraft Ramp System) – jedno stanowisko może obsłużyć dwa samoloty wąskokadłubowe zamiast jednego szerokokadłubowego.

Możliwości operacyjne stanowiska MARS:

– Konfiguracja szerokokadłubowa: 1 samolot B777-300ER lub A350-900 (zazwyczaj 340–420 pasażerów w zależności od układu klas; maks. do ok. 440–450)
– Konfiguracja wąskokadłubowa: 2 × A320 / A321 lub 2 × B737 (łącznie ok. 340–380 pasażerów)
– Ruchome rękawy pasażerskie z automatycznym dostosowaniem pozycji

Korzyści systemu MARS:

– Elastyczność – dostosowanie do aktualnej struktury floty (więcej krótkich tras = więcej wąskich samolotów)
– Efektywność – lepsze wykorzystanie przestrzeni płyty przy zmieniających się potrzebach
– Efektywna liczba stanowisk: 50 stanowisk nominalnych, z czego 18 typu MARS, co daje do 68 jednoczesnych pozycji parkingowych

Porównanie z innymi europejskimi hubami:

– Frankfurt FRA: ok. 30 stanowisk MARS na 144 stanowiska ogółem (21%)
– Amsterdam AMS: ok. 25 stanowisk MARS na 147 stanowisk ogółem (17%)
– Munich MUC: brak stanowisk MARS (dedykowane do konkretnych typów)
– Port Polska: 18 stanowisk MARS na 50 stanowisk ogółem (36%)

Port Polska będzie jedynym lotniskiem w Europie z podziemną stacją kolei dużych prędkości 320 km/h bezpośrednio pod terminalem.

Parametry stacji kolejowej CPK Główna:

– Głębokość: 14 metrów poniżej poziomu terminala
– Długość tunelu przez strefę midfield: ok. 2,5 km
– 6 peronów podziemnych: 4 dla KDP (320 km/h) + 2 dla kolei konwencjonalnej (połączenia regionalne)
– Przepustowość: 40 pociągów na godzinę w szczycie
– Szacowany ruch: 17 mln pasażerów kolejowych rocznie (2032)

Komunikacja pionowa między dworcem a terminalem:

– 34 windy, w tym 8 dedykowanych do transportu bagażu
– 16 schodów ruchomych
– 6 ruchomych chodników (travelatorów)
– Czas przejścia z peronu do stanowiska check-in: poniżej 5 minut

Czas do centrum Warszawy Centralnej:

– 20 minut (KDP, 320 km/h)
– Najszybsze połączenie miasto–lotnisko dla portu oddalonego ponad 30 km od centrum

1. Tunel KDP pod Łodzią
– Wykonawca: Konsorcjum PORR S.A. (Austria/Polska) + Porr Bau GmbH (Austria)
– Wartość: około 2,2 miliarda złotych brutto
– Zakres: budowa 4,6-kilometrowego tunelu Kolei Dużych Prędkości pod Łodzią. W lutym 2026 spółka CPK podpisała też umowę z firmą Multiconsult Polska na dokumentację projektową dla newralgicznego, 3-km odcinka KDP na Retkini, gdzie linia będzie się łączyć z istniejącą siecią.
– Technologia: tarcza TBM (Tunnel Boring Machine) o średnicy około 13 metrów
– Stan: roboty rozpoczęte (wzmacnianie fundamentów Łódzkiego Domu Kultury, betonowanie komory Retkinia)
– Termin zakończenia: 2029

2. System Obsługi Bagażu (BHS)
– Zwycięzcą przetargu na system BHS (rozstrzygnięcie wrzesień 2025, umowa październik 2025) zostało konsorcjum Vanderlande Industries (Holandia) – lider rynku (systemy m.in. w Heathrow, Schiphol, Dubaju, Singapurze).
– Drugą finalistką była firma BEUMER Group Poland (Niemcy/Polska) – drugi największy producent (systemy m.in. we Frankfurcie, Monachium, Dubaju).

Specyfikacja systemu BHS (na podstawie wstępnych wymagań CPK):

– Przepustowość: do 10 000 sztuk bagażu na godzinę (technologia ICS z pełną automatyzacją i śledzeniem 100% bagażu). Powierzchnia systemu wyniesie ok. 80 000 m², a łączna długość taśmociągów to ok. 16 km
– Czas dostarczenia bagażu do samolotu: < 15 minut od odprawy
– Czas pojawienia się pierwszego bagażu na karuzeli: < 12 minut od lądowania
– Technologia:

– RFID (Radio-Frequency Identification) – 100% bagażu tagowanego
– Automatyczne sortowanie (bez ręcznej interwencji w 98% przypadków)
– Integracja z systemami innych lotnisk (dla bagażu transferowego)

Dla porównania (istniejące systemy BHS w Europie):

3. Umowa ramowa na projektowanie obiektów wspierających
– Wykonawcy: 13 konsorcjów (podpisano w 2025). W jej ramach w marcu 2026 r. podpisano umowę z TPF Sp. z o.o. na opracowanie dokumentacji projektowej Terminala VIP.
– Wartość: ponad 100 milionów złotych
– Zakres: dokumentacja dla wieży kontroli (JSK Architekci), AOCC (PIG Architekci + GMT), Terminala VIP (TPF), obiektów straży pożarnej, obiektów technicznych
– Stan: w trakcie realizacji

4. Droga ekspresowa S50 (dojazd do CPK)
– Wykonawcy: różne konsorcja (GDDKiA)
– Wartość: około 3,2 miliarda złotych (odcinki realizowane etapami)
– Stan: część odcinków w budowie, część w przetargu

5. Terminal pasażerski – największy kontrakt

– Tryb: dialog konkurencyjny
– Ogłoszenie: maj 2025
– Zakwalifikowane konsorcja: 5 konsorcjów składających się z 16 firm (14 największych polskich firm budowlanych + 2 zagraniczne)

Lista konsorcjów (nieoficjalna, na podstawie informacji branżowych):
1. Konsorcjum Budimex + Ferrovial (Hiszpania)
2. Konsorcjum Polimex-Mostostal + Hochtief (Niemcy)
3. Konsorcjum Warbud + Strabag (Austria)
4. Konsorcjum Erbud + PORR (Austria)
5. Konsorcjum Mota-Engil (Portugalia) + Unibep (Polska)

– Szacowana wartość: ponad 5 miliardów złotych (największy kontrakt budowlany w historii Polski)
– Zakres: budowa terminala pasażerskiego, pirsów B, C, D, instalacje, wyposażenie (bez systemubagażowego)
– Planowane podpisanie umowy: 2026 (prawdopodobnie Q3-Q4)
– Termin realizacji: koniec 2031 (oddanie do użytku)

6. Windy i schody ruchome

– Tryb: przetarg otwarty
– Ogłoszenie: Q4 2025
– Zakres: dostawa i montaż około 500 jednostek (windy, schody ruchome, ruchome chodniki)
– Szacowana wartość: 150–200 milionów złotych
– Kandydaci: Otis, Schindler, KONE, ThyssenKrupp

7. Rękawy pasażerskie (Passenger Boarding Bridges)

– Tryb: dialog konkurencyjny
– Ogłoszenie: przełom 2025/2026 (nowy przetarg na 92 rękawy)
– Zakres: 92 rękawy pasażerskie
– Szacowana wartość: nie podano
– Rozstrzygnięcie planowane jest na grudzień 2026 r.

Największe przetargi (Q2–Q4 2026):

8. Palowanie i fundamenty głębokie

– Planowane ogłoszenie: Q1 2026 (przetarg ogłoszono i rozstrzygnięto; wpłynęło 6 ofert mieszczących się w budżecie ok. 412 mln zł).
– Zakres: ponad 8 100 pali o długości od 9 do 30 metrów.
– Średnica pali: 60–120 cm (w zależności od obciążenia).
– Technologia: pale CFA (Continuous Flight Auger) lub pale wiercone.
– Szacowana wartość: około 412 milionów złotych.
– Start robót: jesień 2026 (pierwsze prace budowlane na terenie lotniska!).
– Zakończenie: 2027

9. Infrastruktura Airside i Landside – umowa ramowa

– Planowane ogłoszenie: Q2 2026
– Zakres:

– Airside: płyty postojowe, drogi kołowania, oświetlenie pasów, systemy nawigacji
– Landside: drogi dojazdowe, parkingi, infrastruktura techniczna

– Szacowana wartość: 3–5 miliardów złotych (w transzach, umowa ramowa)

10. Makroniwelacja terenu i rozbiórki

– Planowane ogłoszenie: Q1 2026
– Zakres:

– Niwelacja terenu lotniska (ponad 2 000 hektarów)
– Rozbiórka pozostałych budynków (większość już rozebrana)
– Usunięcie sieci podziemnych (elektryczne, wodociągowe, kanalizacyjne)

– Szacowana wartość: 500–800 milionów złotych

11. Odwodnienie i zbiorniki retencyjne

– Planowane ogłoszenie: Q2 2026
– Zakres:

– System kanalizacji deszczowej lotniska
– Zbiorniki retencyjne (łączna pojemność ~200 000 m³)
– Oczyszczalnie wód opadowych (usuwanie zanieczyszczeń naftowych z płyt lotniskowych)

– Szacowana wartość: 300–500 milionów złotych

12. Drogi okołolotniskowe

– Planowane ogłoszenie: Q1–Q2 2026
– Zakres: budowa 92 km nowych dróg i przebudowa istniejących tras wokół lotniska
– Trasy: połączenie z A2, DK50, Obwodnica Aglomeracji Warszawskiej (OAW)
– Szacowana wartość: około 2,2 miliarda złotych
– Wykonawcy: firmy z umowy ramowej podpisanej w kwietniu 2025

13. Infrastruktura elektroenergetyczna

– Planowane ogłoszenie: Q2–Q3 2026
– Zakres:

– Główna stacja elektroenergetyczna 110/15 kV
– Sieć średniego napięcia (15 kV)
– Sieć niskiego napięcia
– Systemy awaryjne (UPS, agregaty)
– Panele fotowoltaiczne (na dachach terminala i budynków technicznych)

– Szacowana wartość: 600–900 milionów złotych

14. Wieża kontroli ruchu lotniczego

– Planowane ogłoszenie: Q3 2026
– Wykonawca dokumentacji: JSK Architekci (już podpisana umowa)
– Szacowana wartość budowy: 150–250 milionów złotych
– Wysokość: do 105 metrów

Harmonogram finansowy przetargów 2026: